Ope­ra­tie ‘Bonte Piet’

Een nest ter groot­te van een kuil­tje in de grond is genoeg voor een schol­ek­ster­paar om de vreug­de van de lente om te zet­ten in gezinsuitbreiding.
En voor 
de keuze van een leg­plaats is een schol­ek­ster, ook wel Bonte Piet genoemd, door­gaans niet al te kieskeurig.


Het was daar­om maar goed dat onze green­kee­per Sjoerd vori­ge week werd geat­ten­deerd op een grijs gespik­keld ei dat in het grind, mid­den op de par­keer­plaats, lag. Hij stel­de het ei direct vei­lig door het in een geïm­pro­vi­seerd nest in de vlak­bij gele­gen afschei­dings­strook te leg­gen. Ken­ne­lijk tot genoe­gen van het schol­ek­ster-paar, want de vol­gen­de dag bleek de leg verdubbeld.

Des­on­danks beloof­de de situ­a­tie wei­nig per­spec­tief, want de kans op een rus­ti­ge, vier weken duren­de broed­tijd, tus­sen aan- en afrij­den­de boli­des, is niet bijs­ter groot. Boven­dien wor­den schol­ek­sters behoor­lijk agres­sief zodra hun jon­gen zijn gebo­ren en duurt het daar­na nog een week of vijf voor­dat ze vlieg­vlug zijn.

Het besluit om het nest elke dag een stuk­je te ver­plaat­sen lijkt voor­als­nog suc­ces­vol. Eerst in de rich­ting van de gras­strook bij hole 2 en vanaf van­daag aan de ande­re kant van de heg. Moe­der heeft het nest tel­kens snel terug­ge­von­den, zodat ze in rede­lij­ke rust kan broe­den.
 Toch blijft het nog een tijd­je oppas­sen, want schol­ek­sters kun­nen flink krij­sen en — let­ter­lijk — van zich afbij­ten om onge­wens­te pot­ten­kij­kers te weren. 

Houd dus zoveel moge­lijk afstand van het nest.

(28 april 2021)

Scroll to top