Mari­an­ne Thiry laat alle kleu­ren van de regen­boog zien


De tra­di­ti­o­ne­le Dames­och­ten­den op don­der­dag wor­den sinds de her­o­pe­ning van de baan in een iets ande­re vorm dan ‘pre-coro­na’, voort­ge­zet. Geen shot­gun, zoals voor­heen gebrui­ke­lijk, maar met een serie opeen­vol­gen­de start­tij­den, zodat toch geza­men­lijk kan wor­den gespeeld, er altijd een gezel­li­ge nazit is en af en toe een fun-wed­strijd kan wor­den georganiseerd.
Don­der­dag 17 sep­tem­ber speel­den de dames een zoge­noem­de Regenboogwedstrijd
21 enthou­si­as­te deel­neem­sters sloe­gen op elke hole van een ande­re kleur tee af, in de volg­or­de: rood-oran­je-geel-blauw-wit-rood-oran­je-geel-blauw. De playing han­di­cap werd bere­kend aan de hand van de van blau­we tabel.
Er werd, wel­licht beïn­vloed door de ver­schil­len­de kleu­ren (?), met wis­se­lend suc­ces gespeeld. Som­mi­ge dames ver­bor­gen hun score lie­ver in de (doof)pot aan het eind van de regen­boog, maar de mees­ten kon­den toch een aar­di­ge score op de flip-over noteren.
Odet­te van Galen en Mari­an­ne Thiry ein­dig­den alle­bei met 17 pun­ten, maar de laat­ste had nèt 1 punt­je meer gescoord op de laat­ste drie holes.
Haar prijs: een regenboogschort.
Irm­gard Michiel­sen en Els Hoog­land won­nen res­pec­tie­ve­lijk de lon­gest en de neary en kre­gen een regenboogballetje.

Scroll to top