Categorie: Categorie actueel nieuws

Mee­doen is belang­rij­ker dan winnen!

De MIDI van 4 augus­tus krijgt een Olym­pisch tintje.
Speel mee en dos je uit in het oran­je of rood, wit en blauw.
Inschrij­ven kan via de web­si­te tus­sen vrij­dag 17:00 en dins­dag 17:00 uur (Leden > Wed­strij­den > MIDI).

Tot MIDI en ver­geet niet:
Mee­doen is belang­rij­ker dan winnen.

Ook indi­vi­du­e­le inschrij­vin­gen moge­lijk voor ProAm


In aan­loop naar het OCL RYDER CUP Week­end, op 25 en 26 sep­tem­ber, waar­aan alle leden van Old Cour­se Loe­nen kun­nen mee­doen (en waar­over in een later sta­di­um meer), zal onze golf­baan op vrij­dag 24 sep­tem­ber 2021 het toneel zijn van het 18 holes RYDER CUP ProAm.

Gespon­sor­de flights, elk aan­ge­vuld met een gere­nom­meer­de Neder­land­se golf­pro­fes­si­o­nal, zul­len op jacht gaan naar het indi­vi­du­e­le baan­re­cord (-5) dat op naam staat van Stu­art Mathie.
Uiter­aard wordt er ook een Pro + Am-klas­se­ment opgemaakt.
Daar­naast is er een Beat the pro- en putt-con­test voor de ama­teur­spe­lers. 

Maar dat is slechts het spor­tie­ve deel van deze vol­le­dig ver­zorg­de golfdag.
Niet alleen zul­len ieders golf­kwa­li­tei­ten wor­den be-proefd, maar er zal ook vol­doen­de kun­nen wor­den ge-proefd. En, natuur­lijk is er een rijk gevul­de prij­zen­ta­fel en een loterij.

De aan­mel­ding van gespon­sor­de flights (3 spe­lers) loopt voor­spoe­dig, maar op veel­vul­dig ver­zoek zijn ook indi­vi­du­e­le inschrij­vin­gen moge­lijk. De orga­ni­sa­tie zorgt dan voor het samen­stel­len van flights, inclu­sief een Pro. De kos­ten per spe­ler zijn € 500,-, excl. 9% BTW.

Mee­doen is uiter­aard belang­rijk — en win­nen min­stens zo -, maar het gaat op deze dag voor­al om de opbrengst, die ten goede komt aan het Fonds Gehandicaptensport.

We zien uw aan­mel­ding met belang­stel­ling tege­moet: info@oldcourseloenen.nl

Namens het bestuur van
golf­club Old Cour­se Loenen

Dirk Jan van der Hoe­den, voorzitter

WE WAREN ER BIJNA!

Per 10 juli 2021 zijn bij Old Cour­se Loe­nen (nog steeds) de vol­gen­de coro­na-maat­re­ge­len van toepassing:

 

Wed­strij­den en prijs­uit­rei­kin­gen zijn toe­ge­staan, mits daar­bij — te allen tijde — de 1,5 meter kan wor­den gehand­haafd (dus geen hand­druk­ken, omhel­zin­gen e.d.).

Het club­huis­res­tau­rant en het ter­ras zijn geo­pend (ma 10:00 — 18:00 u; di-zo: 10:00 — 22:00 u).
Reser­ve­ring (voor­af of  ‘aan de deur’), regi­stra­tie, gezond­heids­check en een toe­ge­we­zen zitplaats zijn ver­plicht. De hore­ca-mede­wer­kers zijn hier­in bepalend.

 

 

Gezel­li­ge en suc­ces­vol­le Familiewedstrijd

Zon­dag 4 juli is weer de jaar­lijk­se, lan­de­lij­ke Fami­lie-wed­strijd gespeeld.
De vol­le­di­ge opbrengst (inschrijf­geld en green­fee) gaat naar het Jeugd­fonds Sport & Cul­tuur. Want in Neder­land groei­en gemid­deld 2 à 3 kin­de­ren per klas op in een gezin met geld­zor­gen. Zij kun­nen niet op naar een sport­club, muziek­les o.i.d. Deze kin­de­ren spor­ten en spe­len daar­door vaak alleen. Maar spor­ten en spe­len, dat doe je samen! Elk kind ver­dient het om mee te doen, daar­om betaalt het Jeugd­fonds Sport & Cul­tuur betaalt de con­tri­bu­tie of het les­geld voor deze kin­de­ren en jongeren.

    

Old Cour­se Loe­nen nam met 42 spe­lers, van alle gene­ra­ties, mee: opa’s en klein­zo­nen, moe­ders en doch­ters, broers en zus­sen, enz.
Spe­lers met veel gol­fer­va­ring maar ook zon­der, zodat af en toe wel ‘ns naar naar een bal­le­tje gezocht moest wor­den. Maar er werd toch lek­ker door­ge­speeld en bijna ieder­een was net voor de onweers­bui binnen.
Daar­na bleef het nog lang gezel­lig
 op het ter­ras en in het clubhuis.

   

De win­naars waren:

  1. Grant en Mau­reen Scrog­gie 42 pun­ten (foto)
  2. Pie­ter Jan en Pepijn Kas­te­lein 40 punten
  3. Wil­lem en Hen­riet­te Hon­di­us 39 punten

De MIDI De gezel­lig­ste wed­strijd van de week

Met de ver­soe­pe­ling van de coro­na-regels is de MIDI weer bijna terug op het oude ‘nor­maal’.
Elke woens­dag spe­len we in de namid­dag en vroe­ge avond een 9 holes-wed­strijd, waar­aan ieder­een kan deel­ne­men, onge­acht leef­tijd of speelhandicap.
Van­we­ge het laat­ste rest­je coro­na-maat­re­ge­len is inschrij­ven (nog) ver­plicht, maar zodra het kan gaan we weer over op het suc­ces­vol­le ‘inloop’-model.

We star­ten tus­sen 16.00 en 18.30 uur met het spor­tie­ve deel. Na bin­nen­komst kun­nen we op het ter­ras of in het club­huis, als van­ouds, weer gezel­lig na-zit­ten en ‑pra­ten en een hapje eten. Zodra de laat­ste spe­lers bin­nen zijn volgt de prijs­uit­rei­king, waar­bij de beste spe­ler van de dag wordt gelau­werd en de prij­zen voor de lon­gest, de neary en de bir­dies wor­den uitgereikt.

De laat­ste wed­strijd van het MIDI-sei­zoen staat gepland op 8 sep­tem­ber. Op die fees­te­lij­ke slot­avond zal ook de over all-win­naar, over de 6 best gespeel­de MIDI-ron­des, wor­den bekroond.
Maar ook als je maar een enke­le keer wilt deel­ne­men ben je natuur­lijk van harte welkom!

Dus, ben je pas lid, heb je de oprich­ting van de club nog mee­ge­maakt (en ieder­een daar tus­sen­in): kom naar de MIDI, de gezel­lig­ste wed­strijd van de week.

Inschrij­ven voor de eerst­vol­gen­de MIDI kan via de web­si­te of eGolf4u-app, tus­sen vrij­dag 17:00 en dins­dag 17:00 uur. Jouw start­tijd krijg je dins­dag­avond per e‑mail toegestuurd.

Het inschrijf­geld, bestemd voor de prij­zen, bedraagt € 3,00.

Record opbrengst Handicart-wedstrijd

Sinds lange tijd was er zater­dag 26 juni, na de Han­di­cart-wed­strijd, weer eens een ouder­wets gezel­li­ge nazit op het ter­ras mogelijk! 
De wed­strijd was geor­ga­ni­seerd om de Stich­ting Han­di­cart te steu­nen. Het inschrijf­geld en de vele extra dona­ties wor­den recht­streeks afge­dra­gen aan de Stich­ting. Ook de extra aan­ko­pen zoals mul­li­gans, bun­ker­drops, bal­len en stuk­jes touw (voor de laat­ste cen­ti­me­ters van een ‘gemis­te’ put) komen ten gunste van de Stichting.
De dag heeft dit jaar een record­be­drag van € 729 opgeleverd!

              

    

Voor de twee han­di­carts die bij OCL rond­rij­den dra­gen wij jaar­lijks € 3000 af aan de Stich­ting. Dat is mede moge­lijk dank­zij de kaart­hou­ders, de vele dona­teurs en de bij­dra­ge van deze golfdag.

Aan de 18 holes green­so­me-sta­ble­ford wed­strijd deden 32 leden mee. Veel leden (ook niet-deel­ne­mers) had­den prij­zen beschik­baar gesteld, zodat de opbrengst in zijn geheel naar de Stich­ting kon. Er waren zoveel prij­zen dat alle 32 deel­ne­mers iets in ont­vangst kon­den nemen.


Maar er was natuur­lijk maar één win­nend team, dat bestond uit Hubert Nooy en Fred Knitel (mid­den vlnr). Zij had­den een score van 48 punten.
Op de foto wor­den zij geflan­keerd door Pia van Haren (Han­di­cart Com­mis­sie) en
Myri­am Lem­beck-Poel­ma (re), namens de Wedstrijdcommissie. 

Gebrui­ke­lijk is dat dit win­nen­de team aan de regi­o­na­le- en — moge­lijk — ook de lan­de­lij­ke wed­strijd mee mag doen. Gezien de coro­na-restric­ties is het op dit moment nog onze­ker of deze wed­strij­den dit jaar door zul­len gaan. 

Wij kij­ken in ieder geval terug op een leuke en gezel­li­ge wedstrijd.

Pia van Haren


Over de Stichting Handicart

Missie: De missie van Stichting Handicart is mobiliteit te verschaffen aan mindervalide golfers om hen daarmee in staat te stellen het golfspel te blijven beoefenen. Daarmee geeft de stichting deze groep golfers de mogelijkheid zowel lichamelijk als ook geestelijk actief te blijven.

Visie: Door middel van eigen bijdragen door de pashouders, donaties, giften, legaten en schenkingen verkrijgt de Stichting de benodigde inkomsten om eigen Handicarts aan te schaffen. Deze Handicarts worden geplaatst op golfclubs in Nederland (inmiddels 112). Daarnaast huurt Stichting Handicart jaarlijks ook nog bijna 200 golfkarren op 57 banen in Nederland. Deze golfkarren worden vervolgens door de deelnemende banen tegen een laag tarief aan de pashouders van Stichting Handicart ter beschikking gesteld.

Spij­kers met koppen

Een toe­pas­se­lij­ker titel is niet denk­baar. Want die zijn in het club­huis de afge­lo­pen maan­den — let­ter­lijk en figuur­lijk — geslagen.

Ergens van­uit een hoek­je in het totaal gestrip­te club­huis klinkt het lied­je van Ed en Wil­lem Bever over een nijp­tang en een water­pomp­tang. Wil­gerd de Rui­ter mon­teert al neu­ri­ënd de laat­ste flexi­be­le poot­jes onder een van de tafel­bla­den en con­clu­deert trots: “Zo, die wie­be­len voor­lo­pig niet meer; de bier­vilt­jes kun­nen weer ergens anders voor wor­den gebruikt”. Zijn vrouw Mari­an­ne legt de verf­rol­ler even ter­zij­de om te over­leg­gen over de nieu­we kus­sen­tjes voor de ter­ras­stoe­len, die al weken­lang in een con­tai­ner­schip rond­drij­ven op een van de zeeën tus­sen India en Nederland.

Mari­an­ne en Wil­gerd de Rui­ter zijn sinds begin april bijna elke dag op de club te vin­den, ech­ter zon­der ook maar een golf­bal­le­tje te heb­ben aan­ge­raakt. Het vrij­wil­li­gers­werk zit de twee kers­ver­se leden van de Club­huis-com­mis­sie in het bloed. De coro­na-tijd kwam hen in dit geval goed van pas, want het res­tau­rant en het ter­ras waren gro­ten­deels leeg. Dus tijd en ruim­te voor een dras­ti­sche reno­va­tie. Het bleek hoog­no­dig, want het ach­ter­stal­li­ge onder­houd werd hier en daar pijn­lijk zichtbaar.

Samen met Göran, Susan­ne en Gebou­wen-com­mis­sa­ris Hen­nie van IJzen­doorn werd een plan gemaakt om de meest nood­za­ke­lij­ke ingre­pen te rea­li­se­ren; voor nu en in de nabije toe­komst. Tege­lij­ker­tijd keek Mari­an­ne met haar design-blik naar even­tu­eel moge­lij­ke ver­fraai­in­gen van het clubhuisinterieur.
Het bud­get speel­de zoals altijd par­ten, “maar dat maakt je nog inven­tie­ver”, con­clu­de­ren ze gezamenlijk.

Dead­line gehaald

Op 4 juni, een dag voor de her-ope­ning van het club­huis, is de belang­rijk­ste fase van de klus geklaard. Met hulp en bij­stand van onze tech­nisch onder­houds­man Richard Luij­er zijn alle muren gesausd, is de vloer geschuurd, zijn de dou­che­ruim­tes legi­o­nel­la-proof gemaakt, kan het meu­bi­lair weer tegen een stoot­je, zijn alle kroon­luch­ters afge­stoft, han­gen de wand­lamp­jes weer recht en is de bescha­dig­de schuif­pui opge­schuurd en gelakt. Tege­lij­ker­tijd zijn nieu­we stoe­len aan­ge­schaft, heb­ben alle club-tro­fee­ën een eigen plek gekre­gen en zijn de kin­der­spel­le­tjes keu­rig opge­bor­gen in een kast. Om maar een paar van de zaken te noe­men die onder­han­den zijn geno­men. 

Het tim­paan

Maar er was nog iets. Het enor­me lege tim­paan, de drie­hoeks­muur boven de bar, bleef een din­ge­tje. Mari­an­ne: “Hoe kon­den we die ruim­te invul­len, het liefst met een ver­wij­zing naar de voor onze jonge golf­club won­der­lij­ke naam ‘Old Course’?
Con­tact met PR-com­mis­sie­lid Ruud Taal leid­de tot een even onver­wach­te als cre­a­tie­ve oplos­sing. Hij vond bij — en met dank aan — het Rijks­mu­se­um een drie eeu­wen oude ets van Jan Luy­ken, ‘Kolf­spe­len­de jon­gens’. Die kij­ken nu op groot for­maat neer op alles wat zich in het club­huis, ons eigen ‘home of golf’, afspeelt. In een ver­kla­ren­de flyer, die mag wor­den mee­ge­no­men, kun­nen bezoe­kers van Old Cour­se Loe­nen de weg terug vol­gen naar de baker­mat van colf, het late­re kolf en golf.
Een Loe­nen­se ‘claim’, die hier­mee nog meer gestal­te krijgt.

Vanaf zater­dag 5 juni is de reno­va­tie te ‘bewon­de­ren’; ech­ter voor­lo­pig alleen nog op afspraak (zie de corona-regels).

Vreug­de bij strokeplay-winnaars

   
Op de foto’s: Eline de Zeeuw (re) ver­slaat na 36 holes Annet­te Blom­men­daal (2e). Bij de heren is zoon Jimi Nieuw­land vader Andries na 54 holes de baas.
Meer foto’s staan op de web­si­te: Leden-inlog > Foto galerij.

Afge­lo­pen novem­ber speel­den we het stro­ke­play kam­pi­oen­schap 2020 met veel regen, wind en tem­pe­ra­tu­ren die meer aan schaat­sen deden den­ken. Het soort weer dat we de afge­lo­pen maan­den veel gezien hebben.
Maar hoe anders was het dit week­end, bij edi­tie 2021.

Stra­lend weer. Ter­ras weer open (dank Göran en Susan!). Baan in zeer goede con­di­tie (dank Sjoerd, ook voor het bij­pun­ten zater­dag en zon­dag in alle vroeg­te). Har­ken in de bun­kers en vlag­gen die er weer uit mogen.
Kort­om: een ide­a­le mix voor een paar prach­ti­ge dagen. 

7 vrou­wen en 31 man­nen gin­gen de strijd aan, voor res­pec­tie­ve­lijk 36 en 54 holes. Zoals altijd bij deze uit­da­gen­de spel­vorm wis­sel­den spor­tie­ve hoog­te­pun­ten en momen­ten van diepe ver­twij­fe­ling (hole­sco­res van 10 of meer waren geen uit­zon­de­ring) elkaar af. Gewor­steld werd er, maar ieder­een kwam boven, ondanks de zon­dag­mid­dag opste­ken­de wind. 

Eline de Zeeuw was uit­ein­de­lijk glans­rijk win­naar bij de vrou­wen, met een score van 187. Annet­te Blom­men­daal, de win­naar van novem­ber 2020, was runner-up.
Bij de man­nen was het een strijd tus­sen vader Andries en zoon Jimi Nieuw­land, met Job van Nieuw­kerk, Joris van Alp­hen en Danny van den Berg er kort ach­ter. Jimi kwam als men­taal ster­ke win­naar uit de bus, 245 sla­gen over 54 holes, gevolgd door Andries en Job.

Kijk op de web­si­te, onder Meer­ron­de en Lea­der­board voor details. 

En .., schrijf je in vol­gend jaar!

Tekst: Albert van Marwijk Kooy; 
Foto's: Ruud Taal en Albert van Marwijk Kooy

Is mijn han­di­cap op hol geslagen?

Ofte­wel: hoe zit het nu eigen­lijk met het nieu­we handicap-systeem?

Een bericht van de Han­di­cap & Regel­com­mis­sie (7 mei 2021)

Voor­op­ge­steld: het World Han­di­cap Sys­teem (WHS) dat dit jaar is inge­voerd is niet nieuw, maar werd wereld­wijd al tien­tal­len jaren gebruikt. Euro­pa en enke­le ande­re lan­den, waar het sta­ble­ford-sys­y­teem werd toe­ge­past, heb­ben zich daar pas later bij aangesloten.
Sinds 1 janu­a­ri 2021 wordt over­al ter wereld het WHS toegepast.

Het WHS beoogt een rea­lis­ti­sche weer­ga­ve te zijn van ieders actu­e­le golf­ni­veau. Dat ver­oor­zaak­te even wat rumoer, omdat velen een hoge­re han­di­cap kre­gen aan­ge­me­ten. Dat zit zo:
Het WHS beoor­deelt steeds de beste 8 van de laat­ste 20 qua­li­fying-kaar­ten, waar­bij het WHS bij de invoe­ring een­ma­lig terug­ging tot 2016.
Bij min­der dan 20 inge­le­ver­de kaar­ten bere­ken­de het WHS zelf een gemiddelde.

Nu de praktijk:
Het kan voor­ko­men dat een mooie score geen han­di­cap-ver­be­te­ring ople­vert, omdat de oud­ste en nóg mooi­e­re kaart (van die laat­ste 20) ver­valt en daar­mee het gemid­del­de van de beste 8 nega­tief beïn­vloedt. Ander­zijds hoeft een kaart met een min­de­re score niet auto­ma­tisch invloed te heb­ben op de actu­e­le han­di­cap, omdat deze sim­pel­weg niet tot de beste 8 behoort.
Dat voor­komt al te dras­ti­sche koers­schom­me­lin­gen, zoals vroe­ger het geval kon zijn.

Om een ‘eer­lij­ke’ han­di­cap te ver­krij­gen loont het dus om veel kaar­ten te regi­stre­ren. Dat geldt voor ieder­een, dus onder­ling zal er niet veel veranderen.

Is het sta­ble­ford­sys­teem dan hele­maal vervallen?
Ja en nee.

Bij non-qua­li­fying (club)wedstrijden wordt de sta­ble­ford-tel­ling gebruikt om een snel­le uit­slag te kun­nen pro­du­ce­ren. Als je je kaart qua­li­fying wil maken dient deze als­nog óók als q‑kaart te wor­den te wor­den geregistreerd.
Het WHS-dag­resul­taat wordt ech­ter pas na een nacht defi­ni­tief, omdat loka­le omstan­dig­he­den (zoals de baan­con­di­tie, het weer, etc.) een cor­ri­ge­ren­de rol kun­nen spe­len. Die cor­rec­tie (Playing Con­di­ti­ons Cal­cu­la­ti­on) wordt elke nacht wereld­wijd toe­ge­past aan de hand van de gemid­del­de sco­res per baan.

Maar ver­diep je daar als spe­ler daar maar niet al te veel in. Eigen­lijk vol­staat het invoe­ren van de sco­re­kaart, zoals dat al jaren gebeurt.
Nieuw is dat de mar­ker een e‑mailtje ont­vangt om de score te beves­ti­gen. Ech­ter, in de prak­tijk blijkt dat mar­kers die niet bij eGolf4u staan gere­gi­streerd geen noti­fi­ca­tie ont­van­gen, waar­door de sco­re­kaart onge­ac­cor­deerd blijft. Dit pro­bleem valt te omzei­len door de sco­re­kaart in te die­nen via GOLF.nl, die wel alle gere­gi­streer­de NGF leden kent. Het resul­taat wordt ver­vol­gens ook opge­no­men door eGolf4u.

Een leuke bij­kom­stig­heid van het WHS is dat ook kaar­ten met min­der dan 18 – maar niet min­der dan 9 – ach­ter­een gespeel­de holes kun­nen wor­den inge­diend. Daar­bij heeft de NGF dwin­gend bepaald dat zo’n ‘eind­punt’ altijd ‘dui­de­lijk’ bij het club­huis dient te lig­gen, zodat bij het ver­la­ten van de baan geen ande­re holes wor­den door­kruist. Bij Old Cour­se Loe­nen is bepaald dat alleen hole 13 daar­voor in aan­mer­king komt.
Deze rege­ling wordt bij OCL uiter­aard pas van kracht als het spe­len van 18 holes weer is toegestaan.

Moch­ten er als­nog vra­gen ont­staan, neem dan con­tact op met de Han­di­cap & Regelcommissie.

Tha­lien Wes­se­link — tcwesselink@gmail.com


In de praktijk:
Reken zelf uit of je han­di­cap na een qua­li­fying-ronde wijzigt:

Ga naar de Golf-app (Golf.nl) of E‑golf4u:

  1. Bij Golf.nl: ga naar Mijn spel, daar­na naar Handicap
  2. Bij E‑golf4u: ga naar ‘Mijn WHS index’.
  3. In de lijst zie je laat­ste 20 sco­re­kaar­ten staan, waar­van de beste 8 Dag­resul­ta­ten vet zijn gedrukt
  4. Tel deze 8 sco­res bij elkaar op en deel die door 8. Het getal dat hier uit­komt is je nieu­we han­di­cap (soms afgerond).

Ope­ra­tie ‘Bonte Piet’

Een nest ter groot­te van een kuil­tje in de grond is genoeg voor een schol­ek­ster­paar om de vreug­de van de lente om te zet­ten in gezinsuitbreiding.
En voor 
de keuze van een leg­plaats is een schol­ek­ster, ook wel Bonte Piet genoemd, door­gaans niet al te kieskeurig.


Het was daar­om maar goed dat onze green­kee­per Sjoerd vori­ge week werd geat­ten­deerd op een grijs gespik­keld ei dat in het grind, mid­den op de par­keer­plaats, lag. Hij stel­de het ei direct vei­lig door het in een geïm­pro­vi­seerd nest in de vlak­bij gele­gen afschei­dings­strook te leg­gen. Ken­ne­lijk tot genoe­gen van het schol­ek­ster-paar, want de vol­gen­de dag bleek de leg verdubbeld.

Des­on­danks beloof­de de situ­a­tie wei­nig per­spec­tief, want de kans op een rus­ti­ge, vier weken duren­de broed­tijd, tus­sen aan- en afrij­den­de boli­des, is niet bijs­ter groot. Boven­dien wor­den schol­ek­sters behoor­lijk agres­sief zodra hun jon­gen zijn gebo­ren en duurt het daar­na nog een week of vijf voor­dat ze vlieg­vlug zijn.

Het besluit om het nest elke dag een stuk­je te ver­plaat­sen lijkt voor­als­nog suc­ces­vol. Eerst in de rich­ting van de gras­strook bij hole 2 en vanaf van­daag aan de ande­re kant van de heg. Moe­der heeft het nest tel­kens snel terug­ge­von­den, zodat ze in rede­lij­ke rust kan broe­den.
 Toch blijft het nog een tijd­je oppas­sen, want schol­ek­sters kun­nen flink krij­sen en — let­ter­lijk — van zich afbij­ten om onge­wens­te pot­ten­kij­kers te weren. 

Houd dus zoveel moge­lijk afstand van het nest.

(28 april 2021)

Scroll to top