Categorie: Categorie achter het nieuws

Met dank aan ‘het Rijks’

Tij­dens de lock down van baan en club­huis­res­tau­rant is op veel manie­ren van de nood een deugd gemaakt. Vorig jaar werd de dri­ving range geres­tau­reerd en naar mate de slui­ting lan­ger leek te gaan duren is beslo­ten om ook het club­huis­res­tau­rant een flin­ke opknap­beurt te geven.

Een team vrij­wil­li­gers en enke­le onder­steu­nen­de pro­fes­si­o­nals, onder lei­ding van de Club­huis­com­mis­sie, is maan­den­lang in de weer geweest om het inte­ri­eur een ver­fris­sen­de nieu­we aan­blik te geven. De hou­ten vloer is opge­schuurd, het meu­bi­lair is ver­van­gen of geres­tau­reerd en muren en pla­fonds zijn opnieuw geschil­derd. Een klus die nog lang niet geklaard is, omdat som­mi­ge mate­ri­a­len nog onder­weg zijn.

Als piece de resis­tan­ce is een meters­ho­ge ets, ‘Kolf­spe­len­de jon­gens’, van de 17e eeuw­se kun­ste­naar Jan Luy­ken opge­han­gen tegen het tim­paan boven de bar. 

De ets is onder­deel van de col­lec­tie van het Rijks­mu­se­um, dat ruim 125.000 wer­ken beschik­baar heeft gemaakt voor het publiek. Cre­a­tief her­ge­bruik wordt zelfs aan­ge­moe­digd en daar heeft onze PR-com­mis­sie dank­baar op inge­haakt. Want de vaak gestel­de vraag ‘waar­om heten jul­lie Old Cour­se?’ kan niet dui­de­lij­ker wor­den beant­woord dan met een ver­wij­zing naar Hol­land als belang­rij­ke speel­plaats van het colf‑, en late­re kolf en golf­spel en Loe­nen aan de Vecht in het bij­zon­der, als de oor­sprong ervan in 1297.

Het com­ple­te ver­haal is door de PR-com­mis­sie samen­ge­vat en hangt sinds de her­o­pe­ning van het club­huis­res­tau­rant, ter lering, ver­maak en mede­ne­ming aan de muur naast de bar.
Opdat wij nim­mer ver­ge­ten hoe het alle­maal is begon­nen en waar­om ’wij’ zó heten!

Niet over het hoofd te zien


De orchi­dee die over het hoofd is gezien’ is de let­ter­lij­ke ver­ta­ling van Dac­ty­lor­hi­za prae­ter­mis­sa, ofte­wel riet­or­chis. Toch staat een prach­tig exem­plaar van dit pur­per­ro­ze han­de­kens­kruid momen­teel in al haar open­heid te stra­len langs een van de water­par­tij­en bij hole 8.

Alhoe­wel de riet­or­chis in Bel­gië en som­mi­ge delen van Frank­rijk op de lijst van wet­te­lijk bescherm­de plan­ten voor­komt, is de plant in Neder­land sinds 2017 van de bescher­men­de Flora- en fauna-lijst ver­wij­derd. Ande­re bron­nen hou­den het erop dat alle orchi­dee­ën in het groei- en bloei­sei­zoen, van april tot juli, strikt moe­ten wor­den ontzien.
Maar voor­ziet de golf­wet­ge­ving wel in zo’n dub­bel­zin­ni­ge uitleg?
Hoe moet er gehan­deld wor­den als jouw bal bin­nen zwaai- of stand­af­stand van de orchi­dee is beland? Is Regel 25–1 (a of b) jouw red­ding of die van de bloem?
Ach, ston­den er in het bloei­sei­zoen, als tij­de­lij­ke local rule, maar pur­per­ro­ze paal­tjes in de baan.

EXAMENVREES?


Even niets te golfen?
Op de web­si­te GOLF.NL staat een leuke regel­test. Ofte­wel, doe voor de lol nog eens het regelexamen.

Weet je ze nog alle­maal, die soms best las­ti­ge eti­quet­te­vra­gen? Of: hoe zit het ook alweer pre­cies in de bun­kers en de hin­der­nis­sen. En wat is ook al weer het ver­schil tus­sen stro­ke- en matchplay?

Een hart­stik­ke inte­res­san­te opfrisser!

Heren­och­tend in corona-tijd

De Heren­com­mis­sie heeft tij­dens de lange peri­o­de van coro­na-beper­kin­gen in de baan en in het club­huis niet bij de pak­ken neer­ge­ze­ten en heeft met ver­schil­len­de spel­vor­men de Heren van de dins­dag­och­tend toch vaak de baan in gekregen.
Tij­dens de eer­ste lock­down, in de zomer­maan­den van 2020, speel­den we de PAT-com­pe­ti­tie (Playing Apart Together), in de win­ter­pe­ri­o­de de AMP-com­pe­ti­tie (Alter­na­tie­ve Match­play Com­pe­ti­tie) en dit voor­jaar zijn we gestart met de ‘Om en Om’-competitie.  

  

Van de circa 80 vaste deel­ne­mers aan de Heren­och­tend heeft een grote meer­der­heid deel­ge­no­men aan de Om en Om-wed­strij­den. Vier keer zijn we de baan in geweest, met res­pec­tie­ve­lijk 60, 56, 48 en 46 deel­ne­mers. Meer dan we bij een nor­ma­le shot­gun-start in de baan kun­nen plaat­sen.  

We heb­ben een vorm van green­so­me gespeeld van 2 tegen 2. Daar­bij was het uit­gangs­punt om een hoge han­di­cap­per te kop­pe­len aan een lage han­di­cap­per. Alle vier de wed­strij­den kreeg elke spe­ler een ande­re team­maat en twee ande­re tegen­stan­ders. Dit heeft leuke flights opge­le­verd, met opval­lend veel par­tij­en die ein­dig­den in ‘all squa­re’. Span­ning, ple­zier, gezel­lig­heid en ken­nis­ma­ken met ande­re spe­lers was het hoofd­doel van deze competitie.
Echt nakaar­ten kon­den we pas weer op 6 juni, toen het ter­ras en het club­huis weer meer toe­gan­ke­lijk waren. . 

 
De spel­re­gels waren een­vou­dig en ver­ge­vings­ge­zind, maar verg­den toch wel enige toe­lich­ting en — voor­al — nauw­keu­ri­ge lezing.
‘Om en Om’ bete­ken­de: je speelt steeds de vol­gen­de slag met de bal van je team­ge­noot en pas na twee sla­gen kies je de beste bal, waar­mee je om en om de hole afmaakt. Op de 3e speel­dag werd daar als extra han­di­cap aan toe­ge­voegd dat de put­ter niet gebruikt mocht wor­den. Best lastig!

De uit­ein­de­lij­ke win­naars wer­den bepaald op basis van het aan­tal gescoor­de wed­strijd­pun­ten en het aan­tal gewon­nen holes. Dit lever­de uit­ein­de­lijk een uit­slag op van 10 win­naars, waar­van 7 met 9 wed­strijd­pun­ten en 3 met het hoog­ste aan­tal gewon­nen holes. Mooi om te zien dat er een aan­tal hoge han­di­cap­pers onder de win­naars zijn. Bram Lede­boer was uit­ein­de­lijk dege­ne die als eer­ste ein­dig­de. 

Ondanks alle coro­na-beper­kin­gen heb­ben de Om en Om-wed­strij­den laten zien dat de saam­ho­rig­heid bin­nen de Heren­groep er tij­dens de lock down niet onder heeft gele­den. De dins­dag­mor­gen wordt nog steeds trouw bezocht. De alter­na­tie­ve spel­vor­men die we heb­ben bedacht heb­ben ons daar­bij zeker gehol­pen. Hope­lijk keren we snel weer terug naar de ouder­wet­se Heren­och­tend met inschrij­ving en een shotgun-start.

    

De Heren­com­mis­sie

Meten is weten

De FlightSco­pe als hulpmiddel

    

Het was nog win­ter toen ik, net als alle ove­ri­ge deel­ne­mers aan het ‘Samen Trai­nen’ pro­gram­ma, door pro Mary­o­no werd uit­ge­daagd om mee te doen aan een wed­strijd­je pitchen.
Wie van al zijn cur­sis­ten in die week de mees­te pun­ten behaal­de, door zo dicht moge­lijk bij voor­af aan­ge­ge­ven doe­len uit te komen, kon een les met gebruik­ma­king van zijn nieuw­ste speel­tje win­nen: de FlightSco­pe. En die geluk­ki­ge bleek ik te zijn. 
Het was een aan­tal weken wach­ten op goed weer, maar uit­ein­de­lijk kon­den wij begin juni een half uur inplan­nen. 

De FlightSco­pe is een gea­van­ceerd tech­nisch hulp­mid­del om gesla­gen afstan­den, club­hoofd snel­he­den, swing­pad, sprei­ding, invals­hoe­ken en ver­trek­hoe­ken van je golf­bal en der­ge­lij­ke exact te meten. Nu heeft tegen­woor­dig vrij­wel iede­re gol­fer een al dan niet gea­van­ceerd golf­hor­lo­ge of een afstand­me­ter, maar dat zegt nog niet veel over de ken­nis die nodig is om die afstand te rea­li­se­ren. Ster­ker nog, uit onder­zoek zou blij­ken dat vrij­wel alle ama­teur gol­fers hun gesla­gen afstan­den struc­tu­reel te ver inschatten.

Meten is weten; dat bleek al snel nadat de eer­ste bal­len waren gesla­gen en gea­na­ly­seerd. Ondanks alle trai­ning en een goede voor­be­rei­ding ble­ken swing­pad en invals­hoek toch niet opti­maal. Resul­taat: inder­daad min­der verre bal­len dan gehoopt of ver­wacht en toch wat spreiding. 

Met een geprint over­zicht van de ana­ly­se op de tas zou het wat een­vou­di­ger moe­ten zijn, maar in ieder geval beter onder­bouwd, om na raad­ple­ging van je golf­hor­lo­ge de juis­te club­keu­ze te doen. 

Ik zal naar aan­lei­ding van de ana­ly­se met de FlightSco­pe en de bij­be­ho­ren­de advie­zen van Mary­o­no zeker met iets meer over­tui­ging de baan in gaan. 

Mocht je inte­res­se heb­ben in een ana­ly­se-ses­sie met de FlightSco­pe, dan kun je terecht bij Mary­o­no door een les te boe­ken of hem een e‑mail  te stu­ren: Maryono@olink.eu.

Lam­bert Thiry

Spij­kers met koppen

Een toe­pas­se­lij­ker titel is niet denk­baar. Want die zijn in het club­huis de afge­lo­pen maan­den — let­ter­lijk en figuur­lijk — geslagen.

Ergens van­uit een hoek­je in het totaal gestrip­te club­huis klinkt het lied­je van Ed en Wil­lem Bever over een nijp­tang en een water­pomp­tang. Wil­gerd de Rui­ter mon­teert al neu­ri­ënd de laat­ste flexi­be­le poot­jes onder een van de tafel­bla­den en con­clu­deert trots: “Zo, die wie­be­len voor­lo­pig niet meer; de bier­vilt­jes kun­nen weer ergens anders voor wor­den gebruikt”. Zijn vrouw Mari­an­ne legt de verf­rol­ler even ter­zij­de om te over­leg­gen over de nieu­we kus­sen­tjes voor de ter­ras­stoe­len, die al weken­lang in een con­tai­ner­schip rond­drij­ven op een van de zeeën tus­sen India en Nederland.

Mari­an­ne en Wil­gerd de Rui­ter zijn sinds begin april bijna elke dag op de club te vin­den, ech­ter zon­der ook maar een golf­bal­le­tje te heb­ben aan­ge­raakt. Het vrij­wil­li­gers­werk zit de twee kers­ver­se leden van de Club­huis-com­mis­sie in het bloed. De coro­na-tijd kwam hen in dit geval goed van pas, want het res­tau­rant en het ter­ras waren gro­ten­deels leeg. Dus tijd en ruim­te voor een dras­ti­sche reno­va­tie. Het bleek hoog­no­dig, want het ach­ter­stal­li­ge onder­houd werd hier en daar pijn­lijk zichtbaar.

Samen met Göran, Susan­ne en Gebou­wen-com­mis­sa­ris Hen­nie van IJzen­doorn werd een plan gemaakt om de meest nood­za­ke­lij­ke ingre­pen te rea­li­se­ren; voor nu en in de nabije toe­komst. Tege­lij­ker­tijd keek Mari­an­ne met haar design-blik naar even­tu­eel moge­lij­ke ver­fraai­in­gen van het clubhuisinterieur.
Het bud­get speel­de zoals altijd par­ten, “maar dat maakt je nog inven­tie­ver”, con­clu­de­ren ze gezamenlijk.

Dead­line gehaald

Op 4 juni, een dag voor de her-ope­ning van het club­huis, is de belang­rijk­ste fase van de klus geklaard. Met hulp en bij­stand van onze tech­nisch onder­houds­man Richard Luij­er zijn alle muren gesausd, is de vloer geschuurd, zijn de dou­che­ruim­tes legi­o­nel­la-proof gemaakt, kan het meu­bi­lair weer tegen een stoot­je, zijn alle kroon­luch­ters afge­stoft, han­gen de wand­lamp­jes weer recht en is de bescha­dig­de schuif­pui opge­schuurd en gelakt. Tege­lij­ker­tijd zijn nieu­we stoe­len aan­ge­schaft, heb­ben alle club-tro­fee­ën een eigen plek gekre­gen en zijn de kin­der­spel­le­tjes keu­rig opge­bor­gen in een kast. Om maar een paar van de zaken te noe­men die onder­han­den zijn geno­men. 

Het tim­paan

Maar er was nog iets. Het enor­me lege tim­paan, de drie­hoeks­muur boven de bar, bleef een din­ge­tje. Mari­an­ne: “Hoe kon­den we die ruim­te invul­len, het liefst met een ver­wij­zing naar de voor onze jonge golf­club won­der­lij­ke naam ‘Old Course’?
Con­tact met PR-com­mis­sie­lid Ruud Taal leid­de tot een even onver­wach­te als cre­a­tie­ve oplos­sing. Hij vond bij — en met dank aan — het Rijks­mu­se­um een drie eeu­wen oude ets van Jan Luy­ken, ‘Kolf­spe­len­de jon­gens’. Die kij­ken nu op groot for­maat neer op alles wat zich in het club­huis, ons eigen ‘home of golf’, afspeelt. In een ver­kla­ren­de flyer, die mag wor­den mee­ge­no­men, kun­nen bezoe­kers van Old Cour­se Loe­nen de weg terug vol­gen naar de baker­mat van colf, het late­re kolf en golf.
Een Loe­nen­se ‘claim’, die hier­mee nog meer gestal­te krijgt.

Vanaf zater­dag 5 juni is de reno­va­tie te ‘bewon­de­ren’; ech­ter voor­lo­pig alleen nog op afspraak (zie de corona-regels).

Nyen­ro­de-stu­den­ten in de leer bij Golf Academy

                                                                                                               
Het is nau­we­lijks bekend, maar bin­nen de gemeen­te Sticht­se Vecht bestaat nóg een golf­club; ouder zelfs dan Old Cour­se Loenen.

De eer­lijk­heid gebied erbij te ver­tel­len dat de Nyenrode Golf & Coun­try Club (anno 1997) al jaren een beschei­den bestaan leidt. Althans, tot voor kort, want een groep Nyen­ro­de-stu­den­ten (foto) heeft het ini­ti­a­tief geno­men om de uni­ver­si­teits­golf­club nieuw leven in te bla­zen. Er zul­len niet alleen toer­nooi­en geor­ga­ni­seerd gaan wor­den, maar bin­nen het stu­den­ten­be­stand bleek ook grote behoef­te aan golflessen.


Pro­bleem daar­bij is dat de NG&GC wel een chi­que naam, maar geen golf­baan heeft. Ster­ker nog, geen enke­le hole.
Het con­tact met Old Cour­se Loe­nen was via Frank van Wezel (Nyen­ro­de-alum­nus, Duca del Cosma-eige­naar en OCL-lid), snel gelegd. In korte tijd meld­den zich meer dan 30 stu­den­ten bij OCL’s Golf Aca­de­my-docen­ten Stu­art Mathie en Mary­o­no Olink.
Bin­nen­kort zul­len de eer­ste kan­di­da­ten hun pro­pe­deu­se afron­den in het leer­vak ‘Golf voor Begin­ners’ en de vir­tu­e­le sta­tus Bache­lor of Golf berei­ken.

Maar, van het een kwam nog iets anders.
De oude dri­ving range-mat­ten van OCL, die enigs­zins ver­lo­ren in een uit­hoek van het par­keer­ter­rein lagen, zijn voor her­ge­bruik ver­huisd naar de uni­ver­si­teits­cam­pus. In het weid­se bos dat de uni­ver­si­teits­ge­bou­wen van Nyen­ro­de omringt is met een groot net tus­sen de bomen een geïm­pro­vi­seer­de oefen­plaats inge­richt. Er wordt daar door de aan­ko­mend gedi­plo­meer­den en de al wat meer gevor­der­de NG&GC-leden druk gehuiswerkt.
Daar­naast hoopt OCL natuur­lijk dat ze de weg naar Loe­nen blij­ven vin­den voor het beha­len van hun Master.

Ope­ra­tie ‘Bonte Piet’

Een nest ter groot­te van een kuil­tje in de grond is genoeg voor een schol­ek­ster­paar om de vreug­de van de lente om te zet­ten in gezinsuitbreiding.
En voor 
de keuze van een leg­plaats is een schol­ek­ster, ook wel Bonte Piet genoemd, door­gaans niet al te kieskeurig.


Het was daar­om maar goed dat onze green­kee­per Sjoerd vori­ge week werd geat­ten­deerd op een grijs gespik­keld ei dat in het grind, mid­den op de par­keer­plaats, lag. Hij stel­de het ei direct vei­lig door het in een geïm­pro­vi­seerd nest in de vlak­bij gele­gen afschei­dings­strook te leg­gen. Ken­ne­lijk tot genoe­gen van het schol­ek­ster-paar, want de vol­gen­de dag bleek de leg verdubbeld.

Des­on­danks beloof­de de situ­a­tie wei­nig per­spec­tief, want de kans op een rus­ti­ge, vier weken duren­de broed­tijd, tus­sen aan- en afrij­den­de boli­des, is niet bijs­ter groot. Boven­dien wor­den schol­ek­sters behoor­lijk agres­sief zodra hun jon­gen zijn gebo­ren en duurt het daar­na nog een week of vijf voor­dat ze vlieg­vlug zijn.

Het besluit om het nest elke dag een stuk­je te ver­plaat­sen lijkt voor­als­nog suc­ces­vol. Eerst in de rich­ting van de gras­strook bij hole 2 en vanaf van­daag aan de ande­re kant van de heg. Moe­der heeft het nest tel­kens snel terug­ge­von­den, zodat ze in rede­lij­ke rust kan broe­den.
 Toch blijft het nog een tijd­je oppas­sen, want schol­ek­sters kun­nen flink krij­sen en — let­ter­lijk — van zich afbij­ten om onge­wens­te pot­ten­kij­kers te weren. 

Houd dus zoveel moge­lijk afstand van het nest.

(28 april 2021)

King Cheetah

       

Caro­li­ne van Wezel, OCL-lid en ’Afri­ka lover’, bezocht twee jaar gele­den in Zuid-Afri­ka het HESC, het ‘Hoed­spruit Endan­ge­red Spe­cies Cen­tre’. Zij stond daar oog in oog met een jonge King Cheetah, een van de zeld­zaams­te die­ren ter wereld. Het dier kan snel­he­den berei­ken van meer dan 120 kilo­me­ter per uur. Ver­moe­de­lijk leven er nog maar 50 exem­pla­ren in het wild. Het leef­ge­bied van de King Cheetah is Zim­bab­we, Bots­wa­na en het noor­den van Zuid-Afrika.

Caro­li­ne bedacht zich geen moment, adop­teer­de de welp en gaf haar de naam ‘Duca’. Een ver­wij­zing naar Duca del Cosma, het golf­schoe­nen­merk van haar man Frank. Bij Old Cour­se Loe­nen wel­be­kend als club­spon­sor en het grote span­doek op de greenkeepersloods.

Bij de adop­tie van de King Cheetah bleef het ech­ter niet. Caro­li­ne over­tuig­de ter plek­ke haar echt­ge­noot om een spe­ci­a­le golf­schoen te intro­du­ce­ren, waar­van de opbrengst deels naar het HESC gaat. De Ita­li­aan­se grond­leg­ger – en huis­ont­wer­per – van Duca del Cosma, Baldo­vi­no Mat­ti­az­zo, bracht ver­vol­gens een ode aan de King Cheetah met een spe­ci­a­le golf- en life­sty­le snea­ker. De zool ervan is geba­seerd op het Mar­ques­sa-model, die doet den­ken aan de voet­kus­sens van de cheetah. Het zwar­te, Ita­li­aan­se lak­leer en het safa­ri-beige suède sym­bo­li­se­ren de kleu­ren van de King Cheetah.

Elke koper van de King Cheetah-‘golf’-sneaker, die slechts in een beperk­te opla­ge is gepro­du­ceerd, steunt het HESC. Zie: www.ducadelcosma.com.
Voor ‘friends’ van Duca geldt een spe­ci­a­le on line-kor­tings­co­de: FF15 (de code is gel­dig voor het hele Duca del Cosma-assor­ti­ment, aan­bie­din­gen uitgezonderd).

WHS, het nieu­we golf-normaal

Het nieu­we jaar was nog maar amper begon­nen toen, zon­der maar een bal te heb­ben gesla­gen, bij velen al de eer­ste dim­pel in de golf­ziel was geslagen.
Kre­ten als ‘drie komma twee pun­ten omhoog, kijk maar op je pasje’, gons­den rond bij de koffie-to-go.
En toen was het nog niet eens 1 maart, het moment waar­op de begin­ba­lans van alle golf­le­vens defi­ni­tief werd opge­maakt. En dat alle­maal met één doel: alle gol­fers van de wereld zijn gelijk.
Wan­neer had­den we dat soort woor­den over gelij­ke kan­sen eer­der gehoord? Had­den de frus­tra­ties van Dok­ter Frank Bar­ney Gor­ton Sta­ble­ford over zijn strijd tegen ‘par’ op de golf­baan, bijna 90 jaar gele­den, ook al niet tot een revo­lu­ti­o­nai­re manier van pun­ten tel­len geleid? Ein­de­lijk kon­den alle gol­fers zich – vol­gens zijn sys­teem – op een gelijk­waar­di­ge manier meten, door het onder­lin­ge ver­schil te ver­re­ke­nen met een oprech­te handicap.
Maar de wereld van golf en gol­fers werd almaar gro­ter en noop­te weder­om tot een nieu­we onder­ling ijking.
Ter gerust­stel­ling: het good old Sta­ble­ford-sys­teem blijft in som­mi­ge spel­vor­men nog bestaan. Alleen wordt ieders per­soon­lij­ke han­di­cap vanaf nu anders bere­kend, te begin­nen met het gemid­del­de van de beste 8 van je laat­ste 20 Q‑kaarten.
En geen 20 kaar­ten inge­le­verd sinds 2016? Laat dat maar aan het WHS-sys­teem over.

De gemid­del­de mid­den­mo­ters, en dat zijn er plots­klaps velen meer, zul­len zich er niet al te lang mee bezig­hou­den; hun ambi­ties en ver­lan­gens lig­gen waar­schijn­lijk meer op het vlak van een spoe­di­ge ‘fysie­ke’ her­e­ni­ging met hun golf­maatjes, bij voor­keur in de vorm van een flin­ke knuf­fel of, op z’n minst, een ste­vi­ge en wel­ge­meen­de hand­druk na afloop van een fijne ronde.

Maar wat zijn die voor­de­len van het WHS dan wel?
Ze zijn er wis en waarachtig.
Ook de aller­laag­ste sin­gle handicap’ers mogen vanaf nu sco­res over 9 holes inle­ve­ren. En voor ieder­een geldt dat ook een ‘geman­keer­de’ ronde, over meer dan 9 maar min­der dan 18 holes, kan wor­den inge­voerd. Er zijn dus geen moei­lij­ke excu­ses meer nodig als na hole 13 de geur van verse kof­fie van­uit het club­huis toch meer lonkt dan de 150 meter ver­der­op wap­pe­ren­de vlag van 14. Gewoon de score van 1 tot 13 invoe­ren en het WHS doet de rest.
En stre­pen op de kaart? Die zet­ten we niet meer. Na het ver­la­ten van elke hole wordt (maxi­maal) een ‘par + 2 + de extra han­di­cap­sla­gen op die hole’ opge­schre­ven; ofte­wel het aan­tal sla­gen dat bij sta­ble­ford nèt geen punt meer zou heb­ben opge­le­verd. Maar zelfs als je per abuis een slag teveel zou heb­ben opge­schre­ven, dan word die score net­jes digi­taal voor je afgeroomd.
In de ‘nacht erna’ wor­den zelfs alle onge­wenst­he­den, zoals werk­zaam­he­den in de baan of heel slecht weer, die ieders ‘dag­resul­taat’ (ook een nieu­we term) oneer­lijk zou­den heb­ben beïn­vloed, keu­rig gecorrigeerd.

Eigen­lijk is het WHS een heel barm­har­ti­ge vorm van strokeplay.

Kort­om, het nieu­we golf-nor­maal heeft ook zijn voor­de­len. En als je even hele­maal niks te doen hebt en per se álles over cour­se en slope ratings, bere­ke­nin­gen tot ver ach­ter de komma en soft- en hard­caps wilt weten, klik dan op deze link: golf.nl/whs

Het is wat het is. De rang­lijs­ten zijn (en wor­den nog tot 1 maart) opge­schud en er is maar één manier om daar ver­an­de­ring is aan te bren­gen: gewoon zoveel moge­lijk kaar­ten regi­stre­ren en zor­gen dat iede­re keer die éne, slecht­ste 8e kaart wordt verbeterd!
Geluk­kig rekent het sys­teem het alle­maal auto­ma­tisch voor ons uit…

Dit is een bericht van de PR- en Communicatiecommissie. 
De technische inhoud is geautoriseerd door de Handicap & Regelcommissie. Hun Q&A’s volgen binnenkort.

(11–1‑2021)

Scroll to top